Zapomnieć - Sari - Artykuły - myśli nasze zaplątane







Ostatnio dodane [ proza ]

stajenny. część piąta. [J. P.]
stajenny. część czwarta [J. P.]
stajenny. część trzecia [J. P.]
stajenny. część druga [J. P.]
stajenny. część pierwsza [J. P.]
samotna plaża [J P.]

Ostatnio dodane [ poezja ]

żonglerka [A. S.]
niepokorna [A. S.]
nostalgia [A. S.]
ludzki los [E. J.]
o ponownym znajdowaniu sensu [J. W.]
posłuchaj miły [A. S.]
gumisie [U. P.]
o zwyczajności [S. P.]
cicho sza... [A. S.]
noworoczne szaleństwo [M. K.]
za późno [A. P.]
prośba [I. N.]
gdzie jesteś [M. K.]
twoje oczy [M. K.]
zostałem dziadkiem [J. P.]
uparcie i skrycie [A. S.]
za późno na żal [M. K.]
list [M. K.]
polowanie [M. K.]
czyściec mój [M. K.]
ostatnia decyzja [M. K.]
własny dom [M. K.]
zawiodłeś [M. K.]
prawdziwa [U.P.]
majtki [M. B.]
je suis [M. B.]
samotność [M. F.]
przyspieszam kroku [A. S.]
zakochanie ? [A. S.]
czy już czas [J. W.]


wszystkie dodane ostatnio, a
nie uwzględnione tutaj teksty
dostępne są w archiwum


Warto przeczytać
-
-
-
-
-
-


Dźwiękiem zaplątani

Anna Łotysz
zwierzenia drewnianej róży


Krzysiek Banita Kargól
na śmierć mnie skazano

Krzysiek Banita Kargól
ostatni spacer


więcej zaplątanych w czytane i śpiewane słowa dźwięków pojawi się wkrótce w osobnej zakładce.


Ogółem online: 1
Gości: 1
Użytkowników: 0



Formularz logowania


Witaj, Gość · RSS 2017-01-24, 18:11
Główna » Artykuły » Sari

Zapomnieć



Anna Sari...
_______________________________________
... ze swoim ironicznym postrzeganiem rzeczywistości i otaczającego nas świata... Patrząca na wszystko tak jak robić to potrafi tylko Ona, łącząc w sobie w jedno humor, melancholię i chwilę zadumy... Zakochana w wielokropkach... i niedopowiedzeniach...


zapomnieć

z duszy wyrwać cząstkę 
ciskając jak taflą lodu 
roztrzaskując na milion kawałków 
patrzeć jak topnieją 
pozostać z chłodem 
niczym dom 
z wyłamanymi okiennicami 
zapomnieć da się 
czasem niczym plastrem 
lepiąc rany 
ale czy warto 
ograbiać siebie 
ze wspomnień 
choć by i tych bolesnych 
na rzęsach łzą kołyszących 
jak linoskoczek 
balansujący nad przepaścią 
teraźniejszości


Powyższy tekst stanowi wyłączną własność autora i nie może być wykorzystywany i powielany bez jego zgody. ( Dz. U. 1994 nr 24 poz 83 z póź zm )
Kategoria: Sari | Dodał: Sari (2013-11-20)
Wyświetleń: 267 | Komentarze: 7 | Rating: 4.0/1
Liczba wszystkich komentarzy: 7
7  
Przekornie ci powiem Aniu, ze duszy wcale nie ograbiłaś. Otworzyłaś jej tylko drogę ku...gwiazdom.

6  
To zależy. Jeśli wspomnienia nadal bolą, należy je roztrzaskać, tak jak tafle lodu. Raz a dobrze. Natomiast jeśli czas je topi i to stopniowo, zdałbym się właśnie na niego.

5  
dobra refleksja wierszu, dobre pytanie I dobry przekaz, wszystkie nasze przezycia czynia nas tym Kim jestesmy, ich pamiec powstrzymuje nas od popelniania tych samych bledow, zawsze sie siebie uczymy...

4  
Dużo w tym bólu, ale faktycznie, wspomnienia to skarb, mimo że czasem bolą, przypominają że kiedyś było pięknie.

3  
Chciałabym tak pisać. Ech...

2  
Masz rację.. Przeżycia są naszym bogactwem, kapitałem na przyszłość..

1  
nie wiem czy warto... Czasem trzeba, choć to pozbycie się części samego siebie. W tych "bolesnościach" też jest wiele nas, tego z czego powstaliśmy tacy jacy jesteśmy teraz, na tym etapie życia. Powiem za siebie. Warto pamiętać, choć to często boli, a linoskoczkowie kołyszą się na rzęsach.

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą dodawać komentarze.
[ Rejestracja | Wejdź ]
Stwórz bezpłatną stronę www za pomocą uCoz