Ostatnio dodane [ proza ]

stajenny. część piąta. [J. P.]
stajenny. część czwarta [J. P.]
stajenny. część trzecia [J. P.]
stajenny. część druga [J. P.]
stajenny. część pierwsza [J. P.]
samotna plaża [J P.]

Ostatnio dodane [ poezja ]

żonglerka [A. S.]
niepokorna [A. S.]
nostalgia [A. S.]
ludzki los [E. J.]
o ponownym znajdowaniu sensu [J. W.]
posłuchaj miły [A. S.]
gumisie [U. P.]
o zwyczajności [S. P.]
cicho sza... [A. S.]
noworoczne szaleństwo [M. K.]
za późno [A. P.]
prośba [I. N.]
gdzie jesteś [M. K.]
twoje oczy [M. K.]
zostałem dziadkiem [J. P.]
uparcie i skrycie [A. S.]
za późno na żal [M. K.]
list [M. K.]
polowanie [M. K.]
czyściec mój [M. K.]
ostatnia decyzja [M. K.]
własny dom [M. K.]
zawiodłeś [M. K.]
prawdziwa [U.P.]
majtki [M. B.]
je suis [M. B.]
samotność [M. F.]
przyspieszam kroku [A. S.]
zakochanie ? [A. S.]
czy już czas [J. W.]


wszystkie dodane ostatnio, a
nie uwzględnione tutaj teksty
dostępne są w archiwum


Warto przeczytać
-
-
-
-
-
-


Dźwiękiem zaplątani

Anna Łotysz
zwierzenia drewnianej róży


Krzysiek Banita Kargól
na śmierć mnie skazano

Krzysiek Banita Kargól
ostatni spacer


więcej zaplątanych w czytane i śpiewane słowa dźwięków pojawi się wkrótce w osobnej zakładce.


Ogółem online: 1
Gości: 1
Użytkowników: 0



Formularz logowania


Witaj, Gość · RSS 2020-01-29, 19:50
Główna » Artykuły » Poezją pisane

Moje miasto




Krzysztof "Banita" Kargól
_______________________________________
O miłości i nienawiści. O granicy która je dzieli cienką linią na dwa obce sobie światy. Śmierć, smutek i radość z uśmiechem nieśmiało przez okno patrząca. I ja z pełnym workiem własnych uczuć spisanych w formie myśli i tekstów piosenek.



moje miasto

dziś
nie ma już nic
nic nie może zdziwić mnie
żaden człowiek
żaden
gest

napisy na murach mówią mi

kto dziś panem jest
pod budką z piwem menele
tłuką się

to moje miasto to mój świat
to moje miasto to mój kraj

hej gościu który idziesz
     podnieś wzrok

uwierz w to co widzisz
to jest mój
dom


im dłużej żyję tym mniej wiem
świat szybciej zmienia się
niż ja
nie mogę skończyć wczorajszych spraw
straciły ważność uciekły
gdzieś
we własnym mieście gubię się
we własnym domu gonię czas
wczorajsze plany dziś tracą
sens

to moje miasto to mój świat
to moje miasto to mój kraj...



Powyższy tekst stanowi wyłączną własność autora i nie może być wykorzystywany i powielany bez jego zgody. ( Dz. U. 1994 nr 24 poz 83 z póź zm )
Kategoria: Poezją pisane | Dodał: Banita (2013-02-17)
Wyświetleń: 266 | Komentarze: 1 | Rating: 5.0/1
Liczba wszystkich komentarzy: 1
0
1 wieszcz  
Scio me nihil scire - jak powiedział Sokrates. Mam podobnie. Z wiekiem człowiek ma zbyt duży natłok myśli. Najlepiej zacząć z czystą kartką i uczyć się od nowa...

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą dodawać komentarze.
[ Rejestracja | Wejdź ]
Stwórz bezpłatną stronę www za pomocą uCoz